Soms is het tijd voor iets anders, zelfs al willen we dit eigenlijk niet.

Er zijn van die momenten in je leven, we kennen ze allemaal, dat het leven je iets lijkt te willen leren. Of hij tegen je zegt: STOP, niet verder…. het is de hoogste tijd… voor iets anders….

En toch vinden we het moeilijk, zelfs als het misschien beter voor ons zal zijn. Want willen we niet allemaal toch het liefst alles bij het oude laten, bij wat we kennen, ons vertrouwd is?

Een nieuwe episode uit mijn boek Heiligdom van Liefde. Ook deze is als losse blog te lezen.

EEN NIEUWE EPISODE IN HET LEVEN

Voor velen in de vergaderzaal zou het het laatste avondmaal wel eens kunnen zijn.

Vond het echt sneu voor de mannen en hun trots, hun ego’s. Ze zouden weer opnieuw moeten beginnen, treetje voor treetje.

Maar ik wist ook, niets gebeurt zonder reden. In elke gebeurtenis zit een les. Soms heel diep verborgen en soms lukt het ons zelfs niet om deze ooit te ontdekken maar hij is er. Ik wist het zeker.

Ook al was het maar om als mens te leren, ontspannen te reageren in elke situatie. Rustig ondergaan wat er wordt gevoeld. Je te beheersen ook al stuiteren de emoties door je hoofd en brengt het je hartslag op een kritiek punt. Gewoon aanwezig zijn, in het moment, in je gevoel en loslaten. De vastgelopen emoties uitademen. Ik had nog veel te leren.

Ook al stuiterde ik niet meer gelijk van paniek na elk windje die anders ging dan gepland. Maar nog steeds reageerde ik te snel, besefte ik.

Ik maakte van een klein tegenslagje een wereldoorlog in mijn hoofd en ging gelijk vechten. In de aanval. Redden wat er te redden viel.

Terwijl ik van mezelf wist dat als ik de rust op kon brengen om eerst eens een bakje thee te gaan drinken, het toilet te bezoeken en mijn ademhalingsoefeningen te doen, ik vanzelf weer zou beseffen dat wat een wereldoorlog leek, niet meer was dan een burenruzietje.

En die was natuurlijk met een paar vriendelijke woorden altijd weer op te lossen. Een wereldoorlog daarentegen was wat anders.

Ik zorgde zelf voor die grootsheid, en riep een hele strijdmacht op met mijn gedachten en natuurlijk waren die allemaal tegen mij. Ik heb me rot gevochten in mijn gedachten.

Natuurlijk weerspiegeld in mijn leven, dat was een natuurwet. Het wat je uitstraalt krijg je terug scenario.

Ik ging elke dag opnieuw voor de rustig stapje voor stapje elke les lerende gebeurtenis, die op mijn pad kwam. Tenminste dat was mijn intentie. Daar begon alles bij, was mij ooit eens gezegd.

Ik weet niet meer hoe hij heet. Zoveel indruk had hij niet gemaakt. Ik was me daar wel bewust van. Dat was zijn tweede punt, geweest. De essentie was me dus wel bijgebleven. Bewustzijn is de basis voor verandering. Misschien was het tijd voor de volgende stap.

… wordt vervolgd…

Wil je eerdere episodes lezen van mijn Roman Heiligdom van Liefde? Je vindt ze hier.