WAAR LIEFDE ME VEROVERT...
Beleef elk woord en voel de klant in je.
Wat zegt ze als ze door je keel stroomt? Wil je het zingen, schreeuwen, fluisteren of haar het liefst wegslikken.
En wat zegt je hart? Opent zij zich of laat het je sluiten. Versnelt het kloppen of verzwakt het je kracht. Maakt het je warm of zorgt het voor koude rillingen.
Vervolg van mijn roman Heiligdom van Liefde.
Waar liefde me verovert
houdt zij mij een spiegel voor
van mij eisend dat ik me overgeef en loslaat.
Heb je Heiligdom deel 1, deel 2 en deel 3 nog niet gelezen? Dan wil ik aanraden dit eerst te doen om daarna met dit deel verder te gaan.
HOOFDSTUK 1
HET VERLEDEN
EEN EEUWIG MOMENT BELEEFD IN HET NU
In het open voelen en liefhebben
Heiligdom van liefde
van het zichtbare en het onbekende,
zie ik het ongekende mysterie
dat zich voorbij alles bevindt.
Het was die koude dag in december. Zo’n dag waarin alles wit aanvoelt. De sneeuw als een perfect wolkendekje de straat bekleedt. Liefdevol bedekt met het heilige gevoel dat de kleur wit in de laatste maand van het jaar me altijd geeft.
Alsof er een vleugje magie op de aarde is neergedaald en mij het gevoel wil geven of heel eventjes alles mogelijk is.
Het was net of vannacht engeltjes deze magistrale en minuscule vlokjes hun perfecte plek hadden gegeven. Nog voordat ze de kans hadden gehad om weer te verdwijnen in het niets.Uiterst zorgvuldig vastgelijmd in een enkel moment.
Onbevangen en alleen al daardoor voor mij onvergetelijk.
Alsof het gewijde heel natuurlijk een nieuwe dag had laten beginnen. Speels en ongeremd. Waardoor ik weer even de wereld aan mijn voeten had durven zien als een opgetogen kind.
Open voor haar betovering. Prachtig en vol waarde.
Staand op de drempel, als standbeeld van wijze onwetendheid, was ik bereid om lang genoeg stil te staan tot ik de hemelse muziek der sferen in dit ene kostbare moment kon horen. Zonder belemmering haar oneindige schoonheid onthullend, aan hen wie de tijd namen te luisteren. Komend uit het diepe verlangen naar het ultieme gevoel van wat echt is.
Zoals de koude van de sneeuw, als simpele waarheid, niet weerlegbaar. Gewoon Is.
Niets meer en niets minder. Schoonheid in haar puurste vorm.
Net zoals een vrouwenlichaam. Zoveel warmer maar ook zo mooi. Alleen al door haar zijn.
Schrijven is het bereizen
Willem Elsschot
van een vreemd land,
waarvan de lokstem mij komt tergen
als ik vreedzaam bij de kachel zit.
Daar stond ik, op de plek waar de sneeuw onder de straatlantaarns de nieuwe dag probeerde te verlichten nog voordat de zon op was.
Het moment voor het leven van alledag begon. Een dag die leek als al de anderen, maar naar wat ik nu weet toch altijd het miniemste kansje van iets nieuws in zich droeg.
Een nieuw begin. Nieuwe mogelijkheden. Vandaag zou alles anders kunnen zijn.
Gisteren had die kans ook in zich gehad, maar toch was die geweest zoals zovele.
Ook vandaag droeg een nieuwe kans in zich, net als de dag van morgen.
Ik wist het, ik was er klaar voor. Ik had niet voor niets mijn baan opgegeven.
Soms voelde je gewoon dat iets klaar was. Geen komma, van we zien wel. Nee gewoon een dikke punt, een definitief eind.
Wetend, of eigenlijk iedere keer weer gezien hebbend, na een einde komt vanzelf weer een nieuw begin. Dat is een natuurwet. De eeuwige stroming door alles heen.
Maar dan moest je wel het lef hebben om die punt te zetten. En dat had ik gedaan. Eindelijk.
Het is uniek dat iemand die nog leeft
Louis van Gaal
een autobiografie schrijft.
Dit was zo’n dag waarvan je wist, als je om je heen keek, dat dit de volmaakte dag zou zijn geweest om heerlijk in bed te blijven.
Gordijnen wijd open om toch niets van de vallende sneeuw te hoeven missen, omringd door de boeken die je altijd al wilde lezen.
Maar dit was wederom een dag vol afspraken en te weinig tijd voor wat echt belangrijk is, de liefde. De liefde die ons eraan zou moeten laten herinneren dat de tijd er enkel is om van genoten te worden. Kostbaar en dus van grote waarde.
Ruimte voor jezelf en je geliefden…..
Wordt vervolgd….
Het boek ‘Heiligdom van Liefde’
kwam op mij over als een innige kus
maar dan zoals Judy Garland ooit zei:‘It was not my lips you kissed, but my soul.’
AJA
Dankjewel voor het samen beleven van dit eerste deel van Hoofdstuk 1.
Voel je in mijn schrijven en laat je helen. Je mag ontspannen.
Misschien vind je dit ook leuk. Het promotie filmpje van toen…
Heb je liever de papieren uitgave dan kan je een boek bij mij bestellen via mijn email adres carmentalithacumi@gmail.com of door een reactie onder deze post. Het boek is ook verkrijgbaar via boekwinkeltjes.nl
Tot het volgende deel lieve lezers….
Hier is deel 5 om je tot nog dieper in jezelf te verleiden…
Ladingen liefs,
Carmen Talitha Cumi
Schrijfster, Schrijfcoach, Sensualist en Schoonschrijfster.


Pingback: HEILIGDOM VAN LIEFDE (deel 3) - Mijn Blog
Pingback: Heiligdom van Liefde (deel 5) -
Pingback: Heb jij het lef je hart te volgen? (7) -
Pingback: Van minnares naar grote liefde (6) -
Pingback: Heb jij het lef je hart te volgen? (7) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Van minnares naar grote liefde (6) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Voelen is helen (3) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Durf jij je te laten raken? (17) - carmentalithacumi.nl
Pingback: De wereld begint in jou (en mij) (19) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Alles begint bij een gedachte (23) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Het laatste oordeel of was het de één na laatste? (29) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Wereldvrede begint in bed (30) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Aan hen die enkel keken (31) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Van de hel naar de hemel in één zucht (32) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Samen in de bus! Helden en ander gespuis! (33) - carmentalithacumi.nl
Pingback: De pijn van liefde duurt levenslang (34) - carmentalithacumi.nl
Pingback: De geboorte van mijn zoon en mij (36) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Het puberbrein (36) - carmentalithacumi.nl
Pingback: Hangplek voor mijn gedachten (38) - My CMS
Pingback: Elke relatie laat je een stukje van jezelf zien (44) - Carmentalithacumi
Pingback: Vrijersvoeten (52) - Carmentalithacumi
Pingback: Het moment dat alles veranderde (53) - Carmentalithacumi
Pingback: Het Mysterie van Relaties (56) - Carmentalithacumi
Pingback: Hij leeft, dus ik besta (58) - Carmentalithacumi
Pingback: De kracht van charme (62) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Nylons die niet zakken en meer uitvindingen (57) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Hakken en Mannen (55) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: De naakte waarheid levend (54) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Het geluk achter het ongeluk (51) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Voorspelbare theebladeren & koffiedik kijken (50) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: De Sprong (49) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Fata Morgana (48) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Paden die elkaar kruisen en ogen die elkaar ontmoeten (47) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Je zoekt in een relatie wat je in je jeugd tekort bent gekomen (45) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: De Eerste Keer met Haar (43) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: En dan nu lekker bankhangen (42) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Pensioen voor lefhebbers (41) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: De stem die mij niet hoort (40) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Laat je hersenen dansen (39) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Mijn voetstappen herinnerde me eraan dat ik hier was geweest. (37) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: De verleiding van mannen in pakken (28) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Alle pleziertjes in één heilige belofte (27) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Bij elkaar horend als Koffie & Donuts (26) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Verkeerde mannen... wat houden we van ze (25) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: HSP enzo...(24) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Veranderen of Vreemdgaan (59) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Het verhaal van de tranen (22) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Het verlangen naar huis (21) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Wat één moment je kan geven (18) - Carmen Talitha Cumi
Pingback: Die eerste kus en al die andere (16) - Carmen Talitha Cumi