Ik denk dat in ons allen het verlangen zit naar huis. Of dit nu is als we op vakantie zijn geweest, onze relatie beëindigt is of omdat we gewoon moe zijn van het werk of het leven.

We kunnen hierin denken aan meerdere huizen, zowel op de aarde als in de hemel. Zowel in de armen van een geliefde als in de liefde van jezelf, voor jezelf.

Graag neem ik je mee in mijn beleving van dit thuis. Je vindt deze beschouwing over ‘thuis zijn’ ook in mijn boek Heiligdom van Liefde.

DE PLEK WAAR THUIS IS

Leek het nou alsof ik het afgelopen uur meer had beleefd dan menigeen in een heel mensenleven?

Of had ik vanuit alle vrijheid zelf gekozen voor een turbulent leven of misschien vriendelijker gezegd een leven vol belevingen?

Diep doorvoelde ervaringen om het leven een beetje extra glans te geven en daardoor minder saai?

Met de intentie het ongewone in het gewone te willen ontdekken?

Ik wilde niets meer dan in mijn hele lijf en leven het goddelijke zien, in wat eigenlijk heel basaal en menselijk was geworden in onze samenleving. De ongeziene wereld zien, achter het alledaagse. De hemel brengen naar de aarde.

Maar ook uiteindelijk zelf de hemel op aarde zijn. Om uiteindelijk de aardse herinneringen als een practical joke pakketje boven te presenteren, dacht ik toch wel enigszins sarcastisch.

Ik was boos.

Boos op mijn vader in de hemel en die op aarde. Ik was nog niet in de hemel, maar wel op aarde. Dus daar zocht ik de weg. En ik zou haar vinden…

Zou het de heimwee zijn, naar boven? Het immense verlangen naar (t)huis wat altijd in mij sluimerde en ik toch steeds ongezien zocht achter alles?

Zou daar mijn diepe hunkering vandaan komen?

Thuis, daar waar de liefde is of eigenlijk zou moeten zijn. De mens thuis laten komen in hunzelf, beginnend bij mijzelf? Ik verlangde naar huis. De vrede en de veiligheid.

Een thuis. Ik zocht haar overal. In vele armen had ik me gestort, me soms zelfs even thuis gevoeld maar was toch altijd weer vertrokken. 

Steeds vaker ving ik een glimp op van een thuis, in mij. Daar was het warm, veilig en geborgen.

Ik wilde daar blijven, maar de wereld dreef me soms nog daar vandaan.
Het lukte me steeds meer thuis te zijn in de wereld wat er ook gebeurde.

Ik als thuis in een groter thuis eigenlijk.

Ook al voelde thuis eigenlijk als de hemel voor mij. Daar waar geen lichaam meer bestond die vernietigd kon worden. Daar waar enkel liefde is en liefdevolle aandacht.

Daar waar ik in mijn nakie in de zon zou kunnen slapen zonder bang te zijn om verkracht te worden, geslagen of verslagen.

Daar zou ik veilig zijn, in de hemelse armen. 

……

Love with me,
Cumi

Het verlangen naar huis…

Wil je graag de eerste 20 delen van Heiligdom van Liefde lezen?

Heiligdom van Liefde (1)
De liefde verleidend (2)
Voelen is helen (3)
Elk moment beleefd in het nu (4)
Het ongekende mysterie achter alles. (5)
Van minnares naar grote liefde (6)
Heb jij het lef je hart te volgen? (7)
De heilige ontmoeting (8)
Schoonheid brengend waar ik ook ga… (9)
Waar liefde is, is leven (10)
Superman, kikkers, verdwaalde prinsen en koningen (11)
De liefde voor mezelf (12)
De magische flow (13)
De orde achter wanorde (14)
Al die niet doorgebroken sterren en mijn sterretje in de hemel (15)
Die eerste kus en al die andere (16)
Durf jij je te laten raken? (17)
Wat één moment je kan geven (18)
De wereld begint in jou (en mij) (19)
Het leven is een breiwerk (20)
Het verlangen naar huis (21)
Het verhaal van de tranen (22)

Foto door Monstera via Pexels