Vele dagen gaan voorbij in ons leven zonder de zichtbaarheid van ergens te zijn geweest. Onze aanwezigheid wordt bijna door niemand opgemerkt zodra we verder gaan.

Of het moet een toevallig laatste spoortje zijn van een vlaag parfum die plotsklaps toch een neus vindt. Misschien zelfs zoekend om zich heenkijkend. Maar jij bent er niet meer. Je bent al verder in je levensverhaal gegaan.

Gelukkig is het winter en verraad de sneeuw voor een iets langer ogenblik dat ik hier ben geweest.

Lees je mee met deze nieuwe episode van mijn boek Heiligdom van Liefde?

Zoals je misschien al weet zijn al mijn delen ook los te lezen.

VOETSTAPPEN

Nog twee haltes en dan zou het tijd zijn om uit te stappen. Daar vandaan nog drie straten lopen en dan zou de zoveelste kantoor dag beginnen. Weinig tijd meer voor al mijn gedachtes.

Net of op dat moment al de spinsels in mijn hoofd, de gedachten werden die mijn baas de hele dag dacht.

Ik werd betaald voor denken over werkelijk urgente zaken. Wat hij belangrijk vindt dus. De omzetcijfers en soortgelijks. Net of dat nog van belang was.

Faillissement zat er aan te komen. Het leek wel of ik de enige was die dat doorhad. Maar goed, tunnelvisies kwamen vaker voor. Zeker in werksituaties.

Naar buiten kijkend, zag ik dat het opnieuw was gaan sneeuwen. Het perfecte laagje op de stoep voor mijn deur, wat ik verpletterd had door mijn voetstappen was waarschijnlijk alweer helemaal wit en naar zijn natuurlijke staat teruggekeerd.

Tenminste, deze dag was het zijn oorspronkelijke staat. Voor gisteren was misschien regen primair en voor morgen de zon.

Geef mij maar de witte wereld. Ook al had elk weertype zijn charmes, omdat ik dat wilde zien.

Ik koos ervoor om de onmetelijke schoonheid te vinden in welk weertype dan ook. Soms heel subtiel en een andere keer verpletterend,
maar altijd vond ik een sprankeltje betovering.

Steeds opnieuw, elke dag weer, dankte ik de weergoden en hun magie in mijn beleven.

Het laagje sneeuw zou weer onberoerd lijken, alsof ik er nooit was geweest.

Vreemd idee eigenlijk. Niets zou verraden dat ik daar vanmorgen had gelopen, wat ik had gedacht en gevoeld en dat ik op die plek de eerste dingen van een nieuwe dag had beleefd.

Mijzelf op die plek, was onbewijsbaar geworden door enkel één sneeuwbui over mijn voetafdrukken.

Ik kon verdwijnen van de aardbodem en niemand zou weten dat ik daar het laatst gezien was.

Maar misschien was ik ook wel niet helemaal onvindbaar voor diegene die me echt wilde vinden.

Want heel misschien hing er nog wel een vleugje parfum.

Ik zal het nooit weten…

Liefs, Cumi

Foto door Roma Durkin

Ben je nieuwsgierig
naar de eerdere delen van mijn roman
Heiligdom van Liefde?
Je vindt ze hieronder…

Heiligdom van Liefde (1)
De liefde verleidend (2)
Voelen is helen (3)
Elk moment beleefd in het nu (4)
Het ongekende mysterie achter alles. (5)
Van minnares naar grote liefde (6)
Heb jij het lef je hart te volgen? (7)
De heilige ontmoeting (8)
Schoonheid brengend waar ik ook ga… (9)
Waar liefde is, is leven (10)
Superman, kikkers, verdwaalde prinsen en koningen (11)
De liefde voor mezelf (12)
De magische flow (13)
De orde achter wanorde (14)
Al die niet doorgebroken sterren en mijn sterretje in de hemel (15)
Die eerste kus en al die andere (16)
Durf jij je te laten raken? (17)
Wat één moment je kan geven (18)
De wereld begint in jou (en mij) (19)
Het leven is een breiwerk (20)
Het verlangen naar huis (21)
Het verhaal van de tranen (22)
Alles begint bij een gedachte (23)
HSP enzo…(24)
Verkeerde mannen… wat houden we van ze (25)
Bij elkaar horend als Koffie & Donuts (26)
Alle pleziertjes in één heilige belofte (27)
De verleiding van mannen in pakken (28)
Het laatste oordeel of was het de één na laatste? (29)
Wereldvrede begint in bed (30)
Aan hen die enkel keken (31)
Van de hel naar de hemel in één zucht (32)
Samen in de bus! Helden en ander gespuis! (33)
De pijn van liefde duurt levenslang (34)
De geboorte van mijn zoon en mij (35)
Het puberbrein (36)